Co nowego?
Spoglądając na nocne niebo nie sposób nie zauważyć Księżyca. Ludzie od zarania dziejów zastanawiali się czym jest ten największy i najjaśniejszy obiekt nocnego nieba. Zawsze inspirował wielu twórców, był częstym motywem w sztuce. Najstarszy wizerunek to dzieło sprzed około 5000 lat, znalezione w Knowth w Irlandii.
W starożytnych wierzeniach Księżyc utożsamiano z bóstwami – egipski Thot, grecka Selene czy później Artemis, chińska Chang’e, japoński Tsukuyomi. Ważne miejsce zajmuje również w baśniach i wierzeniach ludowych, choćby słowiańskich, gdzie jest postrzegany jako bardzo tajemniczy i magiczny. Księżycowi w pełni zawsze towarzyszyła duża intensywność działań magicznych takich jak sabaty czarownic, przeistaczanie wilkołaków w zwierzęce formy.W baśniach występuje często jako strażnik tajemnic, niemy świadek wydarzeń, obserwator. Nierzadko pomaga bohaterom odnaleźć drogę i zaprowadzić do celu.
Pierwszej próby opisania natury Księżyca dokonał żyjący w V wieku p.n.e. grecki filozof Anaksagoras. Wyraził pogląd, że Słońce jest kulą roztopionego żelaza oświetlającą masę skalną będącą Księżycem. Za ten pogląd został skazany na śmierć, ostatecznie wyrok zamieniono na banicję…
Arystoteles w swoim opisie Wszechświata, w dziele „O Niebie” umieścił Księżyc pomiędzy sferą stałych gwiazd a sferą ziemskich żywiołów. Ta teoria funkcjonowała przez wiele wieków, choć okazała się błędna. Po zbudowaniu pierwszej lunety w 1609 roku Galileusz skierował ją m.in. na powierzchnię Księżyca odkrywając na niej mnóstwo kraterów i pasm górskich. Kilkadziesiąt lat później polski astronom, gdańszczanin Jan Heweliusz, w swoim wiekopomnym dziele „Selenographia”, przedstawił szczegółowe mapy naszego satelity (3 duże mapy i 40 rycin z różnymi fazami).
Wkrótce wśród selenografów pojawiły się pojęcia oceanów, mórz księżycowych, wyżyn, kontynentów. Do niedawna jeszcze poddawano dyskusjom temat istnienia życia na Księżycu czy też pochodzenia kraterów. Ugruntował się pogląd, iż Księżyc jest globem bardzo podobnym do Ziemi.
Za najbardziej prawdopodobną uważa się teorię, iż Księżyc powstał w wyniku zderzenia Ziemi z mniejszą planetą tuż po uformowaniu się Układu Słonecznego z dysku protoplanetarnego.
Ale! Jest hipoteza, która tłumaczyłaby pewne zjawiska zaobserwowane na Księżycu istnieniem jego pustego wnętrza. Oznaczałoby to, że nasz satelita nie jest naturalny… i prawdopodobnie zbudowany przez obcych inżynierów!
Autorem tekstu jest Sławomir Korba